De kleur van vrede
Welke kleur heeft vrede? Je zou zeggen dat vrede niet persé een kleur heeft. Maar tòch als we aan Pasen denken dan denken we aan geel...En geel met rood of oranje en blauw geeft feest! Een knalfeest...Bij Kerst denk je aan dennengroen en warm rood en een zonvakantie doet je denken aan fel azuurblauw en donker groen...
En verdriet dan?
Ja dat heeft ook een kleur, dat is donker, grauwig blauwig en grijs...
Ook pijn, of ontheemd zijn, eenzaam of verlaten zijn... is alleen maar grauwig of blauwig...eigenlijk beurs...
Angst is de schaduw die onder verdriet maar ook woede en pijn zit. Angst is het meest dichte en absorberende pigment dat je onder alle ellende vindt. We zijn allemaal bang, zeker nu, in deze tijd. Dat laten we niet merken, maar het "pigment van angst" zit ìn ons en bederft vaak onze meest heldere en blije momenten door zijn 'vervuilende' kleur.
Dat pigment voedt de fanaten onder ons, met een niets ontziende honger naar macht. Alles wijkt voor een "veilig imperium".
En wij staan langs de zijlijn. We geven geld en onze mening op sociale media, opdat iedereen weet dat wij dit machtsvertoon afkeuren. Dat we intens meeleven met de slachtoffers van geweld en oorlog.
Ondertussen strijden wij onze eigen kleine innerlijke strijdjes en we doen ons best om onze schaduwen weg te werken. We beseffen niet dat het hier binnen in ons allemaal begint en we denken dat we onze gebreken voor de buitenwereld verborgen kunnen houden. Ik kan je vertellen dat niets zo zichtbaar is als iets dat weggestopt is....
Er blijft altijd iets zichtbaar van dat 'donkere pigment' dat angst heet en dat ook wij in ons hebben.
Maar eigenlijk hoort schaduw erbij in ons leven en het is de kunst daar tegenover voldoende licht in ons te dragen. We zijn dan in balans, zeggen we dan.
En liefde? Welke kleur associeren wij met liefde? Rood of roze? Is dat zo?
Is liefde niet veel meer een zachte lichte kleur? En is het niet zoiets als licht?
Dat kan alle kanten uit zul je zeggen, maar het ís zo! Die liefde kun je óveral instoppen...
Hoe? Door het in jezelf en in de mensen om je heen te blíjven zien, hoe ver weg gestopt het ook is. Af en toe kost dat best moeite hoor. Want we moeten [ook bij onszelf] soms eerst door zoveel boosheid, angst en zelfs agressie heen om tenslotte liefde te ontdekken.
Maar geef niet op!
Want het mooie van liefde is dat het, in tegenstelling tot materiele zaken, groeit als je het geeft... Dus geef een héél klein beetje en het groeit, om jou en iedereen gelukkig te maken!
Zó ziet de kleur van vrede eruit.
Het is het straaltje licht dat je óveral kunt zien, als je het écht wilt zien.
_________________________________________________________________
Uit: eigen werk van Liesbeth Heg-Sanders 2022